NIEULOTNE
GdańskiArchipelag Kultury/ Galeria Wyspa Skarbów

Ja minę...
Ty miniesz...
On minie...
Mijamy... mijamy...
(...)
A ten szum wyżej – to wiatr...
On tak będzie jeszcze wieczność wiał...
Nad wodą...
Nad nami...
Nad ziemią...

A ten szum wyżej to wiatr...
On tak będzie jeszcze wieczność wiał...
(H,Poswiatowska)

Wystawa o przemijaniu, nieodwracalności tego, co minione;
o uporczywości wspomnień, które choć odległe wciąż dają o sobie znać.
Nie używając słów próbujemy zapisać nasze emocje, przemyślenia, refleksje.
Osobiste doznania, bolesne doświadczenia zamykamy w ramach, przyszywamy
do płócien, związujemy; nadajemy im kształt, kolor, teksturę.
Wystawiamy na światło dzienne intymne cierpienia, przeżywane dotychczas
w samotności, by w końcu poddały się upływowi czasu; przestały być tak
ciężkie, trwałe, NIEULOTNE.(M.K)